kimbouw.reismee.nl

1 Month anniversary!!

Deze week begon wat minder, ik heb tijdens het surfen in Jacó waarschijnlijk mijn enkel verrekt en het doet verrekte (ha ha) veel pijn sinds het afgelopen weekend. Ik ben maandagochtend naar de school nurse geweest (wat uberhaupt al een bijzondere ervaring voor mij was want ik vind het dus echt hilarisch dat scholen zoveel extra dingen aanbieden zoals dus de school nurse) en ik moet rust houden. Ik mag alleen de noodzakelijke afstanden lopen wat onder andere betekent dat ik iedere dag nog geen 2 minuten in de uber moet zitten van huis naar stage en stage naar huis. De uber drivers kijken me dan ook iedere keer weer vreemd aan als we er al weer zijn, mijn nieuwe tactiek hiervoor is dan om heel kreupel naar huis te strompelen zodat ze zien dat ik niet gewoon te lui ben om 10 minuutjes te lopen.

De lessen deze week gingen met ups en downs. Ik wist van tevoren wat mijn doelen zijn en wat ik moet gaan verbeteren tijdens mijn stage dit jaar en ik merkte deze week echt hoe lastig het soms kan zijn om de klas in ‘bedwang’ te houden en om alles soepel te laten verlopen. Dit zorgde dan ook wel voor frustraties gedurende de week maar ik heb ook de kans gehad om verschillende dingen uit te proberen en ik ga weer vol goede moed een nieuwe week in!

Op donderdag was ons lieve Pimmetje jarig! Het feest begon voor mij en Fen al op woensdag avond, ‘stiekem’ de slingers ophangen terwijl Pim in haar kamer lag. Die ochtend hadden we een kaartje voor haar met een zoektocht naar een prachtige ketting. Ik ben op donderdagen altijd vroeg klaar en Berrie had geregeld dat een banketbakker customized cupcakejes voor Pim op school zou bezorgen. Nou hadden we samen niet aan het feit gedacht dat deze school best goed beveiligd is, dus moest eerst de receptie ingelicht worden. Vervolgens ik mocht de cakejes ook niet zelf bij de poort aannemen dus ik stond braaf te wachten bij de receptie. Die middag stond dus de doos met cakejes als tweede verassing op Pim te wachten. Fenna en ik hebben ook nog allemaal vrienden en familie gevraagd om haar een fijne verjaardag te wensen via een filmpje. Dit hebben wij allemaal achter elkaar geplakt tot een grote liefdevolle boodschap aan haar. ’s Avonds zijn we lekker uiteten geweest en hebben een beetje door downtown gelopen. We zijn erachter gekomen dat San José soms best leuk is.

Zaterdag zijn we ’s ochtends naar een farmers market geweest, hier hebben we onze slag geslagen met allemaal vers groente en fruit. In de middag zijn we naar een rescue centre dichtbij San José geweest, hun doel is om dieren op te vangen, te verzorgen, en zodra ze er klaar voor zijn weer terug de natuur in te sturen. Helaas is dit voor sommige dieren niet mogelijk. De helft van de dieren waren papegaaien, doordat tot een paar jaar geleden er geen regels waren omtrent papegaaien als huisdieren zijn er veel diertjes die daar nu permanent wonen. Papegaaien leven over het algemeen even lang/langer dan mensen en leven daarom dus vaak langer dan hun baasjes. Omdat deze vogels niet gewend zijn aan in het wild leven en er vaak in een bepaald gebied ruimte en voedsel is voor een bepaald aantal (en je dus dat verstoort door er extra papegaaien te dumpen) zitten deze helaas de rest van hun leven in het resue centre (maar denk daardoor niet dat ze geen topleven hebben!!). Het hoogtepunt van die dag was toch echt de luiaards, we hebben een paar van zo mega dichtbij gezien! Het was heel mooi en bijzonder om daar rond te lopen, die mensen die daar allemaal vrijwillig werken hebben zoveel liefde voor de dieren en doen er alles aan om hun leventje zo fijn mogelijk te laten zijn. Ik kan niks anders dan vol lof over hun praten, het doet me enorm goed dat er ook mensen bestaan die wel alles voor de dieren overhebben. Er zaten namelijk veel enorm shockerende verhalen tussen, zoals een aap die in een bar aan een ketting lag, alle gasten in die bar mochten hem zoveel drugs, alcohol en sigaretten voeren als ze leuk vonden. Of dat er baby raccoons daar zitten omdat mensen vergif tussen het afval gooien waardoor hun moeder dood is gegaan. Na de tour was het dus hoogste tijd om een flinke tip in hun donatie box te stoppen!

Die avond zijn we naar dé band van Costa Rica geweest; magpie jay. Het was heel vreemd om tussen een publiek te staan die helemaal gek werd en losging terwijl ik echt geen enkel liedje kende, maar ik heb me zeker vermaakt!

Afgelopen zondag zijn we ook weer naar downtown geweest. Het concert van de avond daarvoor was deel van een groot festival die overal in de stad bezig is. Zondags hebben we vooral rondgelopen en gesnuffeld tussen de kraampjes met sieraden, eten, kleding etc.

We zitten hier nu precies een maand. Echt bizar. Aan de ene kant gaat de tijd zo snel! Het voelt alsof we hier gister zijn aangekomen, maar aan de andere kant heb ik ook het idee dat we hier al jaren wonen. Het gemis naar het thuisfront begint af en toe wel te komen op momenten dat je niks te doen hebt, de gedachte dat ik iedereen net zo lang niet zie als de tijd tussen wintersport en 5 mei is heel vreemd en soms ook vervelend als je er te lang over nadenkt, ik probeer daarom ook zo veel mogelijk (leuke) dingen te doen ’s middags na stage, of er over te praten met de meiden. Aan de ene kant kijk ik uit naar weer in mijn eigen bedje slapen, iedereen weer kunnen spreken en normaal eten eten, maar ik ben ook nog niet klaar om terug te gaan. Er is hier nog zoooooveel moois te zien en te beleven en er staan zoveel mooie tripjes op de planning!

Nou dit was het dan weer voor deze week, ik had een hoop te vertellen en te laten zien dus ik hoop dat je ervan hebt genoten! Tot snel xx

p.s. check ook even het kopje 'Foto's' als je benieuwd bent naar hoe alles hier eruit ziet! 

Reacties

Reacties

Harriët

Geweldig Kim! Heel leuk om allemaal te lezen. Geniet er van en succes met het behalen van je doelen 💪🏼 You can do it💋

Opa en oma Bouw

Leuk om zo te lezen over je belevenissen.
Zet hem op he.😘

Papa

Weer een leuk verhaal Kim! Leuk om te lezen dat jullie zoveel samen kunnen doen! Niet alleen de leuke dingen maar ook de moeilijke momenten kunnen delen.
We missen je!

Papa, Mama en Sam

Miriam Coppelmans

Mooi verhaal!! Deze ervaring neemt niemand v jullie af!! Super trots op jullie alle vier
Knuffel en 1 extra voor onze Fennie

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!